| تبليغات | X |
 |
 |
|
| همه از مرگ می ترسند ، من از این زندگی سمج |
|
یه چترم رو سر بارون
فقط یک کم تحمل کن منو که درب و داغونم منو که له شدن هامو به پاهای تو مدیونم *** یه چترم رو سر بارون که لحظه لحظه میمیرم هنوزم خیس چشماتم هنوزم از تو دلگیرم *** نه اینکه با تو بد باشم نه اینکه از تو رنجیدم که با تو زندگی کردم که با تو دردو فهمیدم *** یه چترم رو سر بارون که زیر پات خم میشم فقط یک کم تحمل کن فقط یک کم بمون پیشم *** یه چترم رو سر بارون تو این شبهای دلسردی بیا دنبال دستی که یه روز اونو رها کردی |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه سی و یکم اردیبهشت 1386ساعت 13:49 توسط منصوره لمسو |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
من منصوره لمسو،متولد 23/11/1363،به شماره ی کفش 37،دور مچ 10سانتی متر،فقط گردنم کلفت شده،که این گردن کلفتی به پر خوری یا حرفای کلفت شنیدن از دوستان هیچ ربطی نداره.به قول فروغ:و این جهان پر از صدای حرکت پاهای مردمیست که همچنان که تورا می بوسند،در ذهن خود طناب دار تو را می بافند،در ضمن من همتونو دوست دارم،چه اونهایی که دوستن و چه اونهایی که در لباس دوست...
در ضمن دوستان شاعرم و خوانندگان موسیقی پاپ میتونن با شماره ی اعتباری 09354508062 با من ارتباط برقرار کنن. |
| پیوندهای روزانه |
|
لیلا اکرمی شایا تجلی آرشیو پیوندهای روزانه |
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 آبان 1386 شهریور 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 بهمن 1385 آذر 1385 آبان 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 |
| آرشیو موضوعی |
|
که همچنان که تو را می بوسند در ذهن خود طناب دار تو را می بافند |
|
RSS
|