گیج خوردم همه جا در بدنم می چرخی

                              مثل شمسی که به یک دف زدنم می چرخی

                              درد دارم به خدا حال من اصلا خوش نیست

                              مثل سقط سرطانی ست که آدم کش نیست

                              آنقدر چرخ زدم چرخ که از هوشم رفت

                              مست افتادم و آغوش از آغوشم  رفت

                              این غزل مست خودم نیست مرا می بخشید

                              به خدا دست خودم نیست مرا می بخشید

                               مست چرخیدم و از دست شما افتادم

                               اینقدر عاشقم  از  چشم  خدا  افتادم

                              من از این مست که ترسو بشود می ترسم

                              باز هم جمبل و جادو بشود می ترسم

                             درک کن فاصله را با همه ی سلولم

                             سالها بین من و عشق خودم می لولم

                              زیر دندان شما مست شدم می رقصم

                              با همین نان شما مست شدم می رقصم

                             گر چه در چشم شما شب زده ها بد باشم

                             توی این حجم مثلث زده باید باشم

                             شمس بودم ولی از بوی تنت مست شدم

                            سالها پیش تر از دف زدنت مست شدم

                             باز هم بی که بخواهم به شما دل دادم

                             اینقدر عاشقم از چشم خودم افتادم

                             باز در حجم مثلث زده تنها هستم

                             باز هم عاشق من نیست من اما هستم

                             گیج خوردم همه جا در بدنت می میرم

                             مثل شمسی که به یک دف زدنت می میرم

                            این غزل وصف خودم نیست مرا می بخشید

                            چاره جز حذف خودم نیست مرا می بخشید.